Resomeren in Nederland: de stand van zaken en waarom het nog niet mag

Wie zijn uitvaart duurzaam wil regelen, komt al jaren dezelfde belofte tegen: resomeren komt eraan. Op 25 september 2026 ging de ministerraad akkoord met de wet die het mogelijk maakt, en begin oktober lag het voorstel bij de Raad van State. Toch mag het nog niet, en er is nog geen datum. Dit is de stand van zaken, met de officiële documenten erbij.

Wat er in september en oktober is gebeurd

Op 25 september 2026 stuurde minister Heerma van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties het wetsvoorstel Wet bestemming lichamen overledenen voor advies naar de Raad van State. Dat deed hij mede namens de ministers van Justitie en Veiligheid en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Die wet moet de huidige Wet op de lijkbezorging vervangen. In de woorden van de aankondiging van de Rijksoverheid: "Zo wordt resomeren toegestaan en komen er meer mogelijkheden voor begraven en cremeren."

Over de datum waarop het voorstel bij de Raad van State aankwam, verschillen twee overheidsbronnen. De Wetgevingskalender noteert de adviesaanvraag als aanhangig per 1 oktober 2026. Het eigen adviezenregister van de Raad van State noemt 6 oktober 2026 als datum aanhangig, bij kenmerk W04.26.00329/I. Beide zijn van de overheid en ze lopen vijf dagen uiteen; we noemen ze daarom allebei.

Wat wel vaststaat: de status is "aanhangig". Dat betekent dat de Raad van State nog geen advies heeft uitgebracht.

Wat resomeren is

Resomeren heet in de stukken alkalische hydrolyse. Bij de start van de consultatie beschreef de Rijksoverheid het zo: alkalische hydrolyse "zorgt ervoor dat het lichaam van een overledene oplost in een vloeistof". Aan die vloeistof is een basische stof toegevoegd, en warmte en druk versnellen het proces.

Wat overblijft zijn de botresten, die net als na een crematie vermalen worden tot as. Je hoort ook de namen watercrematie en aquamation, maar in de wetsstukken staat alkalische hydrolyse.

Het is dus niet hetzelfde als veraarden, waarover verderop meer.

Waarom het nog niet mag, en wat er nog moet komen

De reden is eenvoudiger dan veel mensen denken: de huidige wet kent resomeren niet. De Wet op de lijkbezorging noemt drie bestemmingen voor een lichaam, en dat zijn begraven, cremeren en ter beschikking stellen aan de wetenschap. Wat er niet in staat, mag niet.

Een nieuwe techniek toestaan vraagt daarom een wetswijziging, en die loopt langs een vast aantal stappen. Dat is geen vertraging door onwil; het is de route zelf.

Het voorstel heeft de voorbereiding achter zich en zit nu in de adviesfase. Daarna volgen de kabinetsreactie op dat advies, de behandeling in de Tweede Kamer, de behandeling in de Eerste Kamer, publicatie in het Staatsblad en pas dan een ingangsdatum.

Hoe lang de huidige stap duurt, is wel met cijfers te benaderen. De Raad van State publiceert dat in zijn jaarverslag. In 2025 werden 344 zaken voor advies voorgelegd en bracht de Afdeling advisering in 312 zaken advies of voorlichting uit. De gemiddelde adviesduur was 48 dagen, ongeveer gelijk aan de 49 dagen in 2024.

Van die zaken werd 67 procent binnen twee maanden afgedaan, en de interne termijn van drie maanden werd in 43 gevallen overschreden, 14,1 procent van het totaal. In 34 adviezen gaf de Afdeling advisering een zwaar dictum, wat betekent dat er ingrijpende bezwaren zijn; dat was 11,4 procent (Raad van State, jaarverslag 2025).

Dat zegt iets over deze fase en niets over het hele traject. Voor de rest van de route bestaat geen vaste doorlooptijd, en hoe lang een Kamerbehandeling duurt hangt af van de agenda en van de politieke verhoudingen. Een voorspelling over het jaar van invoering staat daarom niet in dit artikel.

Dit is informatie en geen juridisch advies. Gaat het om jouw eigen situatie, leg die dan voor aan de betrokken instantie.

Bron van de datums: Wetgevingskalender WGK009598 en het adviezenregister van de Raad van State, beide op 9 oktober 2026 nagekeken. Let op als je de Wetgevingskalender zelf opzoekt: de voortgangsbalk op die pagina zet het label "Afgeronde stap" ook boven stappen die nog niet zijn gezet, zoals de Tweede Kamer. De datumtabel eronder is wat geldt.

Veraarden zit er niet in

Veraarden, in de stukken humaan composteren genoemd, wordt vaak in één adem met resomeren genoemd. Toch staat het niet in dit wetsvoorstel, en daar is een onderbouwde reden voor.

De Gezondheidsraad bracht op 2 oktober 2025 advies uit onder de titel "Toelaatbaarheid humaan composteren en alkalische hydrolyse". De raad beschrijft humaan composteren als een methode waarbij het lichaam in een afgesloten cabine wordt afgebroken in een composthoop van plantaardig materiaal. Het advies is om het nu nog niet toe te laten, "omdat er onvoldoende gegevens zijn over de veiligheid en duurzaamheid".

Over resomeren was de raad positiever. In 2020 oordeelde de Gezondheidsraad al dat alkalische hydrolyse kon worden toegelaten, en in het advies van 2025 ziet de raad "geen reden om dit eerdere advies te herzien". Dat verschil verklaart waarom de ene techniek in de wet komt en de andere niet.

Wat het voor het milieu zou betekenen

Hier is voorzichtigheid op zijn plaats, want de meest geciteerde cijfers zijn oud. TNO vergeleek in 2014 de milieueffecten van uitvaarttechnieken en kwam uit op ongeveer 28 kilo CO2 voor resomeren, tegenover ongeveer 208 kilo voor een crematie met een gasoven en ongeveer 95 kilo voor een traditionele begrafenis (TNO 2014 R11303).

Dat rapport is twaalf jaar oud en er is sindsdien veel veranderd, bijvoorbeeld doordat crematoria overstappen op elektrische ovens. TNO concludeerde in diezelfde update bovendien zelf dat het verschil tussen begraven en cremeren kleiner is dan in eerder onderzoek uit 2011. Een actueler landelijk vergelijkend onderzoek hebben we niet kunnen vinden.

De vergelijking tussen begraven en cremeren werken we uit in begrafenis versus crematie, en de bredere afweging staat in onze gids over duurzaam afscheid.

Wat resomeren gaat kosten

Dat is niet bekend, en dat is geen ontwijkend antwoord. Er zijn geen tarieven omdat er geen aanbieders zijn, en er zijn geen aanbieders omdat het niet mag. Elk bedrag dat je nu tegenkomt is een schatting van iemand die nog niets heeft kunnen aanbieden.

Wat de prijs straks wordt, hangt af van twee dingen die nu nog open staan: welke eisen de wet aan een installatie stelt, en op hoeveel plekken het mogelijk wordt. Een techniek die op vijf locaties beschikbaar is, rekent anders dan een techniek in elke regio.

Wat dit betekent als je nu je wensen vastlegt

Voor wie zijn uitvaart nu regelt, is de praktische conclusie dat resomeren nog geen keuze is die je kunt vastleggen als enige wens. Er is geen datum, en een wensenlijst is geen afdwingbaar document.

Wat wel kan: je voorkeur opschrijven met een alternatief erbij, zodat je nabestaanden weten wat je wilde en wat je tweede keus zou zijn. Hoe je wensen vastlegt, staat in onze gids over een uitvaart plannen, en de praktische stappen in de checklist je eigen uitvaart voorbereiden. Overweeg je natuurbegraven als duurzaam alternatief dat nu al mag, dan is onze gids over begraven het startpunt.

Wie dit dossier wil volgen, kan de Wetgevingskalender in de gaten houden. Zodra de Raad van State advies heeft uitgebracht en het voorstel naar de Tweede Kamer gaat, wordt de wettekst zelf openbaar. Tot dat moment is er over de details niets met zekerheid te zeggen.

Tot slot

Resomeren is in Nederland nog niet toegestaan, maar het wetsvoorstel dat het mogelijk maakt is verder gevorderd dan ooit: akkoord in de ministerraad en in behandeling bij de Raad van State. Veraarden zit er niet in, en daarvoor ligt een onderbouwd advies van de Gezondheidsraad.

Wil je alvast vastleggen wat jij belangrijk vindt bij je afscheid, ook als je voorkeur nog niet mag, dan kun je je wensen doorlopen en vastleggen.